Ostroga piętowa – operacja czy rehabilitacja?

Ostroga piętowa to zmiana zwyrodnieniowa w obrębie kości, która skutecznie uniemożliwia wykonywanie codziennych czynności. Niestety nieleczona będzie doskwierać niemal przy każdym kroku, nie wspominając o uprawianiu aktywności sportowej.

Ostroga piętowa jest wynikiem przewlekłego stanu zapalnego, do którego dochodzi w miejscu, gdzie kość piętowa łączy się z tkanką na podeszwie stopy tzw. rozcięgnem podeszwowym. W momencie, w którym zapalenie nie jest leczone, po pewnym czasie zaczynają odkładać się złogi wapienne, tworzące przeszkadzającą narośl.

Jak rehabilitować ostrogę piętową?

Ostroga piętowa powstaje z powodu trwającego stanu zapalnego, który może być spowodowany znacznym przeciążeniem stopy np. w wyniku uprawiania sportu lub stojącej pracy. Powodem dolegliwości mogą być również wcześniejsze kontuzje. Jeśli więc ból pięty nie mija w ciągu kilku dni, należy skonsultować się z ortopedą w celu dokładniejszej diagnozy. Specjalista może zlecić prześwietlenie stopy, gdyż narośl na kości będzie widoczna w obrazie RTG.

Na pierwszym etapie stosuje się leczenie farmakologiczne i zimne okłady, które pomagają zredukować ból i wygasić stan zapalny. Przydatne jest zastosowanie obuwia ortopedycznego (w którym dodatkowo można mocować ortezy) lub odpowiednich wkładek podpiętowych (z miękkim miejscem na piętę) lub wkładką żelową, która zapobiega uciskowi i pochłania wstrząsy przy kontakcie podeszwy z nawierzchnią. Obecnie producenci obuwia sportowego i rehabilitacyjnego prześcigają się w tego typu rozwiązaniach.

Ważną rolę w rehabilitacji odgrywają też ćwiczenia rozciągające m.in. mięśni łydki z pomocą wałka do masażu powięzi, który redukuje zwiększone napięcie mięśniowe lub niewielkich rozmiarów piłeczki rehabilitacyjnej. Na noc dobrze stosować specjalne szyny lub taping za pomocą plastrów, aby zapobiec usztywnieniu podczas snu tych mięśni, nad których rozciągnięciem pracowano przez cały dzień.

Kiedy konieczna jest operacja?

Jeśli rehabilitacja ostrogi piętowej (w tym zabiegi fizykoterapeutyczne) nie przyniesie skutku, wówczas konieczna jest operacja. To ostateczne rozwiązanie dla osób, które nie mogą sobie pozwolić na brak dyspozycyjności podczas treningów i ograniczenia ruchowe. Nie jest to prosty zabieg, wymaga dużej precyzji i niesie za sobą ryzyko utraty plastyczności łuku stopy, co prowadzi do upośledzenia mechanizmu jej działania. Dlatego należy cierpliwie i konsekwentnie wykonywać wszystkie polecenia fizjoterapeuty, co często pozwala zapobiec interwencji chirurga. Leczenie nie daje co prawda natychmiastowych efektów, ale na pewno warto je przeprowadzić.