Taping kolana w sporcie - kiedy stosować plastry?

Rehabilitacja po artroskopii kolana przebiega wielotorowo. Jednym ze sposobów na zapobieganie nawrotom kontuzji jest późniejszy taping kolana. Z tapingiem sportowym najczęściej mamy do czynienia m.in. po urazach ścięgien, więzadeł np. przy tzw. kolanie skoczka.

Rehabilitacja po artroskopii kolana ma doprowadzić do przywrócenia pełnej sprawności w obrębie uszkodzonego stawu. W wielu przypadkach, nawet po zakończeniu jej głównego etapu, konieczne jest wdrożenie właściwej profilaktyki poprzez zastosowanie opatrunku ze specjalnych plastrów.

Kiedy można wrócić do treningów po artroskopii kolana?

Rehabilitacja po artroskopii kolana powinna być rozpoczęta już w drugiej dobie po zabiegu, który nie jest inwazyjny i nie wymaga hospitalizacji. Na pierwszym etapie należy jednak dążyć do maksymalnego odciążenia kończyny, aby nie doprowadzić do rozejścia się szwów. Czas terapii jest kwestią bardzo indywidualną, ale najczęściej zamyka się w okresie od 1,5 do 3 miesięcy i zwykle wymaga dodatkowego zastosowania pooperacyjnej ortezy stawu kolanowego. Po tym czasie możliwy jest powrót do pełnej sprawności, który wymaga jednak dbałości, aby nie dopuścić do nawrotu kontuzji.

Pierwszy miesiąc po artroskopii jest ważny, aby zachować sprawność stawów. Dlatego też najpierw należy zacząć od ćwiczeń mięśni, które będą w stanie go skutecznie odciążyć, zwłaszcza mięśni łydek oraz mięśnia czworogłowego. Dopiero wzmocnienie tych partii daje możliwość rozpoczęcia pracy nad przywróceniem pełnej ruchomości w kontuzjowanym stawie.

Kinesiotaping w powrocie do treningu

Rehabilitacja po artroskopii powinna trwać również podczas pierwszego etapu powrotu do aktywności fizycznej, aby zabezpieczyć staw kolanowy przed nawrotem kontuzji lub zbytnim przeciążeniem. W tym celu można zastosować lekką ortezę lub plastry do tapingu, które zmniejszają ruchomość stawu, przez co działają podobnie do stabilizatora. Należy pamiętać, że można je stosować dopiero w momencie zakończenia podstawowego leczenia. Nie można plastrować żadnego stawu, jeśli istnieje podejrzenie lub zdiagnozowano już zerwanie ścięgna, skomplikowane urazy mięśniowe czy uszkodzenia chrząstki stawowej. Przeciwwskazaniem są również świeże rany i tworzące się krwiaki.

Taśmy można stosować tylko, kiedy lekarz prowadzący leczenie wyrazi na to zgodę. W sporcie wykorzystuje się przede wszystkim plastry sztywne, które napinają skórę, unieruchamiają stawy i odciążają ich powierzchnię. Niekiedy łączy się je z taśmami elastycznymi (kinesiotaping), które są rozciągliwe i umożliwiają wykorzystanie różnych napięć m.in, w celu aktywacji i pobudzania pracy określonych partii mięśni. Zastosowanie dwóch technik, w określonych przypadkach, pozwala osiągnąć lepszy efekt terapeutyczny.